... verenigingsman...

Foppe de VriesFoppe de Vries, in 1937 aan de Parallelweg geboren, is zijn leven lang - in Buitenpost gebleven - hij heeft de ontwikkeling van Buitenpost meegemaakt vanaf zijn jeugd tot aan nu. Zijn leven lang is hij actief in het verenigingsleven, maar zijn twee sterkste hobbies zijn toch toneel en kaatsen.

Nadat de Vries de ULO in Kollum afgemaakt had en de Middelbare Landbouwschool in Leeuwarden doorlopen, kwam hij bij zijn vader in het bedrijf. De Vries: “Mijn vader hoopte dat ik hem zou helpen op de boerderij. Maar dat ging niet n, twee, drie. Op 3 april was ik klaar op de Landbouwschool en op 6 april moest ik in militaire dienst. Toen dat afgelopen was, kwam ik op de boerderij - van 1960 tot 1980. Na deze periode heb ik nog drie jaar meegewerkt in een maatschap in Augustinusga.”

Maar De Vries was niet alleen boer, hij was ook kaatser en hij wilde toneelspelen. “Ik wilde liever iets anders”, zegt hij, “en daarom solliciteerde ik bij het Bedrijfslaboratorium in Leeuwarden, waar ze ruwvoer: hooi, kuil en mais onderzoeken op voedingswaarde. Ik werd veevoeder-adviseur. Ik nam monsters van het voer en adviseerde de boeren over het bijvoeren. Mijn rayon strekte zich uit tot aan Wartena. Toen het laboratorium in 1983 fuseerde met het landelijke laboratorium, trad ik daar in volledige en vaste dienst. Ik deed daar ook grond-, stikstof- en aardappelmoeheidsonderzoek. Toen begon mijn verenigingsleven pas goed.”

Kaatser
Allereerst was Foppe kaatser. Vanaf zijn vroege jeugd was hij lid van de kaatsvereniging. “Doordat mijn vader en oom de kaatssport beoefenden, is bij mij de liefde voor het kaatsen ontstaan. Ik zat toen op de lagere school. Na schooltijd gingen wij dan vaak naar het sportveld aan de Parklaan, waar ik dan met onder andere Henk Pol het spelletje speelde. Wij maakten van takken een perk en de bal was gemaakt van een binnenband van een fiets. Heel provisorisch dus. Na veel ups en downs is de kaatsclub in Buitenpost momenteel een bloeiende vereniging, waarvan ik al jarenlang bestuurslid ben. Over twee jaar bestaat de club 100 jaar! De jubileumcommissie is al druk bezig met plannen voor een groot feest. Het feest gaat drie dagen duren. Op de eerste dag hebben we een grote receptie, op de tweede dag een toernooi voor leden en oud-leden (die komen uit heel Nederland) en op de derde dag een bijzondere kaatswedstrijd. Wij zijn de oudste sportvereniging in Achtkarspelen. Ik kan nu alvast verklappen dat we een eregast zullen hebben: Joop Fokkinga uit Amerika, hij is dan tegen de tachtig.” Als het feest achter de rug is, geeft de Vries zijn secretariaat terug. “Het is jammer dat we geen vaandel meer hebben”, zegt De Vries, “toen caf Klamer afbrandde is het in de vlammen mee opgegaan (evenals veel spullen van de Fryske Krite). We kunnen dus ook niet mee doen aan de parade op het Tsjukeln, de ‘heilige’ kaatsgrond in Franeker, waar vr de wedstrijd de vaandels worden getoond.” Het kaatsveld in Buitenpost was en is aan de Parklaan. De Vries kan wel een voorval uit het verleden vertellen. “Oosterhof van de gemeente was dol op sport, voetbal en ook op kaatsen. Maar hij was kerkelijk en als wij op zondag voetbalden of kaatsten, mocht hij niet kijken. Wij wisten wel dat hij zich verborgen hield achter de struiken in het park. Als er dan een bal ‘uit’ vloog, riepen wij: “Oosterhof, skoppe jo de bal even terug?”

Toneelspeler
Toneelspelen is de tweede grote hobby van De Vries. “In 1960 kwam Sikke Oostenbrug op een avond bij mij om te vragen of ik genegen was om op de planken te gaan staan. Zo kwam ik bij de Fryske Krite.” Tot op de dag van vandaag speelt De Vries elk jaar een rol. De Vries: “Het repeteren is teamwork. Je moet het samen doen en meestal is dat heel intensief. Het is geweldig om na al de voorbereidingen aan het eind van de voorstelling een applaus te krijgen; dat is dan een enorme beloning. Nu De Vries in de VUT is gegaan is hij toegetreden tot de dekorploeg van de Krte en zit hij de laatste jaren in het bestuur. Vroeger speelden we twee keer per jaar in caf ‘Marktzicht’ van Jan Klamer. De zaal was altijd vol met vooral Buitenposters. Nu spelen we twee keer in november - een klucht, een blijspel, ook wel eens een thriller en twee keer in februari - een wat serieuzer stuk. Onze Krite speelt in de ere-afdeling, dat is de hoogste klasse in Friesland, dat betekent toneel op niveau.”

Lid van Maskelyn
Foppe de Vries is medewerker van de De Stichting Maskelyn, de groep, die culturele activiteiten organiseert in Buitenpost, dit jaar al weer voor de derde keer. De Vries: “In februari beginnen we met onze planning. We weten dan hoe we er financieel voorstaan en wat we wat dat betreft aan kunnen. We maken programma’s met cabaret, toneel, muziek. Twee middagen per jaar doen we iets voor de kinderen. De vorige keer namen ruim 100 kinderen er aan deel. Daar zijn we dan blij mee. We doen veel werk. We gaan naar voorstellingen om te kijken of die eventueel geschikt zijn voor ons doel, we proberen sponsors te aktiveren. Ik wil hier wel even zeggen dat de ondernemers en het bedrijfsleven ons enorm ondersteunen. Dat is mooi! Toch begrijpen we niet altijd waarom zo weinig Buitenposters naar onze programma’s komen. Ze gaan wel naar De Lawei en De Harmonie, maar niet naar De Point, waar het toch ook gezellig is. We hebben prachtige avonden gehad… met weinig mensen. In het afgelopen seizoen hadden we Rients Gratema gecontracteerd, ‘een dure jongen’. In de zaal zaten ongeveer 120 mensen. Vl te weinig voor zo’n unieke avond. Dat is dan teleurstellend voor ons. Reboelje was hier. Er waren over de 200 mensen, waarvan velen van elders kwamen. Maar we gaan door. En keer per maand komen we bij elkaar, verderop in het seizoen soms n keer in de twee weken. Er moet veel geregeld worden. Voor dit seizoen hebben we het programma al weer samengesteld. Zo hebben we enkele Fryske toppers van Fryske groun waaraan de Buitenposter trekzakgroep medewerking zal verlenen. Verder kunnen we nog verklappen, dat Tryater in oktober komt met ‘Blessureleed’. Meer zeg ik nog niet, want in augustus komt de flyer met ons programma van de drukker. 7500 exemplaren worden huis aan huis bezorgd in een brede regio. We hebben samen een leuke ploeg, je kunt wel zeggen een vriendenploeg met een goede samenwerking. We hopen dat er meer mensen zullen komen – want wie zich inspant, wil goede resultaten zien. Dat geldt ook voor Het Behouden Huis. Dat organiseert culturele avonden met iets serieuzer programma’s dan Maskelyn. Dat is juist goed, want zo vullen we elkaar aan.”

Het culturele leven vroeger
Foppe de Vries weet nog te vertellen over het culturele leven in Buitenpost van vroeger. In ‘zijn’ tijd waren er vier feestavonden bij Klamer: twee avonden van de Krite, beide keren vol, n van het kaatsen en n van volksonderwijs. ’s Zomers waren er altijd festiviteiten tijdens de paardenmarkt. Tetman de Vries trad hier wel op - de feesttent zat helemaal vol. Maar ja, vroeger was alles anders… Wij stonden op zaterdag om 7 uur ’s avonds op de Bakkershoek, klaar om ‘achter de meisjes aan te gaan’. Om half acht ‘maakten we sokken’ en fietsten dan n groepjes naar Leek, Tolbert, Roden. Om twaalf uur waren we weer thuis. Een keer ontmoette ik op een sportdag in Burgum een meisje. Ik kwam ’s nachts om vier uur thuis… Nooit van mijn leven ben ik zo snel de trap op] gekomen. Wat was het geval? Heit lag nog wakker (ongerust over waar die kwajongen bleef), maar hij had Foppe snel boven en een uur later moest deze er alweer uit om te melken... In het vervolg was hij wel wat eerder thuis.”

Feestweek
De feestweek is toch wel een hoogtepunt in het culturele leven van Buitenpost. De Vries: “Ik heb 15 jaar in de feestcommissie gezeten; we probeerden van alles te organiseren. Het is me vaak opgevallen dat de dorpen in de omgeving: Kootstertille, Oudwoude, Kollumerzwaag meer versierd waren dan Buitenpost, dat wil zeggen daar waren altijd lle straten versierd, en daar deed iedereen mee aan de aktiviteiten. Dat is in Buitenpost anders. Hier is minder homogeniteit. De commissie, bezig met het toekennen van de prijzen, moest telkens weer ervaren dat veel straten niet meededen: slechts hier en daar waren de straten verlicht. Waar dit aan ligt, is voor velen een vraagteken. Misschien omdat de feestweek in de vakantietijd valt. Hoe kan het toch dat men de echte levendigheid binnen de gemeente in de andere dorpen moet zoeken, terwijl Buitenpost toch ogenschijnlijk de beste kansen heeft. Het is niet gemakkelijk het dorp achter je te krijgen als je iets van de grond wilt tillen.” Toch is er een hecht verenigingsleven in Buitenpost. De Vries: “Als je opgenomen wilt worden in de gemeenschap, moet je toetreden tot een vereniging. Dat is een eenvoudige weg en het lukt altijd. Het moet wl van de persoon uitgaan en hij moet zelf het initiatief nemen.”

Eieren als hobby
Foppe de Vries vindt het een voorrecht dat hij zich zo goed opgenomen weet in het dorp en zich betrokken voelt bij de ontwikkelingen. “We wonen maar zo even op deze aardbol”, zegt hij, “en ik wil ervan genieten”. Dat doet hij ook als hij in zijn ‘volkstuin’ bezig is, een vruchtbaar lapje grond langs de spoorbaan, waar hij goed van weet te oogsten. Begin juli haalt hij de dor’s al uit de grond en kan hij nog weer bonen poten… Hij heeft nog een hobby: hij is eierboer. Op donderdag en vrijdag bezorgt hij eieren bij de mensen aan huis. Dat doet hij al 40 jaar en heeft hem daarom de bijnaam ‘Foppe-aei’ opgeleverd.